Mondzorg moet dringend anders
Alle partijen eensgezind op de Participatiedag voor Mondzorg van de Vlaamse Beroepsvereniging Tandartsen Vlaamse Beroepsvereniging Tandartsen wil mondzorg als dringend actiepunt voor de nieuwe regering

De organisatie van de mondzorg in Vlaanderen moet dringend anders. Dat is de duidelijke conclusie na de Participatiedag die de Vlaamse Beroepsvereniging Tandartsen (VBT) recent organiseerde, met als thema het VBT-document ‘Visie op tandheelkunde2020’.

Dit kwam tot uiting in het panelgesprek gedurende deze Visie 2020-dag. Tijdens dit panelgesprek legde moderator Pascal Vranckx verschillende deskundigen een aantal duidelijke verbeterpunten voor, die de deelnemende tandartsen geformuleerd hadden. De deelnemers waren Toon Quaghebeur (departementshoofd Gezondheidszorg KH Leuven), Dr. John Willems (hoofdadviserend geneesheer Socialistische Mutualiteiten) , Lieve Wierinck (Open-VLD), Frieda Gijbels (parodontologe, NV-A), Prof. Dr . Antoon De Laat (UZ Leuven) en Filip Thys (Tandarts, VBT bestuurslid). Dit waren de belangrijkste conclusies en werkpunten voor de toekomst:

  • Een hervorming van de nomenclatuur met als pijlers preventie, responsabilisering van de patiënt, betere transparantie en betaalbaarheid van een kwalitatieve mondzorg

  • Een effectief preventiebeleid in samenwerking met de verschillende actoren binnen de gezondheidszorg

  • Opstarten van de bachelor-opleiding mondzorg, zodat in 2018 de eerste mondhygiënisten afstuderen.

  • De invoering van een Digitaal Mondzorg Paspoort, eventueel geïntegreerd in het Globaal Medisch Dossier.

De mondzorg in Vlaanderen en België is al decennia lang niet grondig aangepakt zodat zich nu een dringende koerswijziging opdringt in de nomenclatuur, de uitbouw van het tandheelkundig team met mondhygiënisten, het preventiebeleid en de responsabilisering van de patiënt.

Over de nomenclatuur was iedereen het eens: deze constructie is een vehikel dat onaangepast is aan de snelle technische vooruitgang die de mondzorg heeft gekend. Te veel behandelingen, zoals alles wat met kroon- en brugwerk of implantaten te maken heeft, zijn hierbij niet opgenomen – met te weinig tarieftransparantie voor de patiënt als gevolg. Daarenboven lopen de meeste honoraria in de nomenclatuur achter bij de actuele, moderne behandeltechnieken en -materialen. Daardoor deconventioneert de tandarts die deze wil gebruiken in toenemende mate om zo via vrije tarieven kwalitatieve mondzorg te kunnen blijven leveren.
De focus ligt ook te weinig op preventie en responsabilisering van de patiënt. Er zijn te weinig stimuli om de patiënt te overtuigen dat een goede mondgezondheid een hoeksteen is van een goede algemene gezondheid.

Ander punt van overeenstemming was de urgentie waarmee de opleiding en het sociaal statuut van hulpkrachten moet geregeld worden. De Vlaamse Beroepsvereniging Tandartsen pleit al vijftien jaar voor het introduceren van mondhygiënisten in de tandartspraktijk en zorginstellingen. De recente aanvraag van de Gentse en Leuvense hogescholen voor een bachelor-opleiding in de mondzorg steunt de VBT dan ook ten volle. De eerste gediplomeerden zijn voorzien voor 2018. Maar om deze mensen daadwerkelijk hun beroep te laten uitoefenen is een wetswijziging van KB 78 noodzakelijk.

Een ander gespreksonderwerp onder de deelnemers was de rol van preventie en in welke mate de patiënt op dit domein geresponsabiliseerd en gestimuleerd moet worden. Dat de in het verleden uitgevoerde preventiecampagnes om patiënten te sensibiliseren naar betere mondhygiëne hebben gefaald, was meteen een punt van overeenstemming voor alle deelnemers. Ook de mogelijke invoering van een Digitaal Mondzorg Paspoort kwam ter sprake, als middel om het behandeltraject van de patiënt op te volgen en eventueel te integreren in het Globaal Medisch Dossier. Dit voorstel kon op veel bijval rekenen. Sofie Staelraeve van de VOKA Health Community promootte al eerder tijdens de Participatiedag de digitale aanpak in gezondheidszorg en de bijhorende responsabilisering van de patiënt. Dat kan de VBT alleen maar bijtreden.

Gedurende de Participatiedag kwamen ook nog de domeinen praktijkvoering, opleiding en derdebetalersregeling aan bod. Ook op elk van deze domeinen konden de deelnemers aan de Participatiedag elkaar vinden in de problemen en de meeste van de oplossingen. Het mogelijk maken van hulpkrachten, het vereenvoudigen van regelgeving op vlak van praktijkvoering en het vergoeden daarvan, zal het beroep aantrekkelijker maken en er mee voor zorgen dat het nijpende tekort aan tandartscapaciteit in Vlaanderen wordt opgevangen. In Vlaanderen is men de afgelopen vijftien jaar namelijk veel strikter geweest in het toepassen van de quota op het aantal studenten en gediplomeerden dan in Wallonië.

Voor wat betreft de verplichte derdebetalersregeling voor de sociaal zwakkeren waren de tandartsen duidelijk in hun analyse: deze regeling wordt vanaf 2015 schoorvoetend aanvaard, maar dan op voorwaarde dat alle maatregelen klaar zijn om dit systeem vlot te laten werken en de betalingsgarantie aan tandartsen is voorzien. Dat blijkt op dit ogenblik nog zeker niet het geval. Dat is daarom, samen met de hiervoor genoemde punten, een actiepunt voor de nieuwe regeringen en administraties na de verkiezingen van 25 mei 2014. De Vlaamse Beroepsvereniging Tandartsen is met de” Visie op tandheelkunde 2020” in elk geval klaar om hieraan actief mee te werken.